X
تبلیغات
حامل اسرار - شعر حضرت استاد صمدی آملی(روحی فداه)
حامل اسرار

بسم الله الرحمن الرحیم

شعر حضرت استاد صمدی آملی(روحی فداه):

ســـرزمیــن کــربلا یادش بخیــر                      زینب بـــــی اقـربا یـادش بخیـــر

زیـنب زهـــرای اطهـــر کـــربلا                            روی تـــــلّ زیـــنبیّه زد صـــــدا

کای گـــروه کافــــران بی حیــا                       از چه رو،رو کرده اید به خیمه ها

نعــش بی سـر در مقابل بـر زمین                  عـرش اعلی اوفتـاد از صـدر زین

سنگبارانــش نمودنــد مشــرکین                 نیـزه ها شمشیـرها از روی کیـــن

نعــش عبـاسـش کنـــار علقمــه                     گــــریه و زاری ز چشــم فاطــمه

نعـش اکبــر در کنـارش ریز ریز                       مشک عبـاس علمــدار اشک ریز

نعش قاسم را ببین در دجله است             اسب عباس حسین در دجله است

جسم اصغربا گلوی چاک چاک                       ناله ها از خــیمه بــر فـــرق فلاک

آه آه وقــت اسیـــــری آمــــده                      چهــره هـا را سیـل سیـلی آمــــده

کـربلا ای کـربلا آتــش گـرفت                           خـیمه هـا طفلهـــا آتــش گــرفت

ای بــرادر دست زیـنب را بگیــر                   وقت تنگ و دست دشمن شد اسیر

ناله های طفـل هایت گـوش کـن                     دامــن خود بهــرشان آغـوش کـن

ای برادر سـوی کوفه سوی شـام                   می برنــدم بهــر خوردن سنـگ بام

با بــرادر زاده ام مــن هـمسفــــر                   غُل بگـــردن دست بستـه در بــه در

مــن تو را در کوه و هامون طالبم                   عاشـق و معشــوق،حق را عاشقم

گـه به روی نی گهــی بـالای بام                      ســنگهـا از مـــردم کوفــه و شــــام

اشتـــران بـی جـهــاز از کـــربلا                        با شتـابان می بــرنــد قــــوم دغـــا

سیلی بـر طفلان بـی کس می زنند               مرد و زن در کوچه ها دس می زننـد

بـــانـــوان آل پیـغمبــــر اسیــــر                         شمـــر دون قـافله ســالار و امیـــــر

ای بـــرادر دختــرت را نــاز کن                             با رقیـــه همـــــدمی آغـــــاز کــن

عصـر عاشــورا و خــار سـرزمین                       پای گلپــرش شــده مجـــروح کیــن

یاد آن دختـــر صفــورایت کنـم                              یاد دیگـــــر از طهــــورایت کنــــم

عصــر عاشــورا فـرار از خیمه ها                          سوی صحــــــــرای زمیـــن کــربلا

رفته اند و بر نگشتند نزد ما                                     جانشان از قالب تن شد رها

دردها اندر درون سینه ام                                        مشت چکش وار دارد بر دلم

من نمی دانم چه گویم از فراق                               از ستم های رسیده در عراق

بار دیگر قصه ها تکرار شد                                    کوچه و سیلی دشمن یار شد

ای خدای من زینبم یارم چه شد                              جان پیغمبر علمدارم چه شد

       کو حسین من دلم گشته دو نیم                                کوچه های کوفه را یاد آوریم       

 

فانی | 11:11 - چهارشنبه 1388/10/02